Over ons

Kunsthistoricus Marie Rozendaal heeft zo lang zij zich kan herinneren altijd al een zwak voor emaille gehad. De fascinatie voor het toepassen van glazuurlagen is begonnen bij het familiebedrijf van haar opa, Emaille Rosendael. Vanaf jongs af aan hielp Marie mee met kleine klussen en afwerkingen van diverse metalen. Tijdens haar schooltijd zorgde zij er altijd voor dat ze tijd over hield om haar opa en oma te blijven ondersteunen.

De interesse is emaille veranderde langzamerhand in het verzamelen van oude items met een rijke geschiedenis. Niet verrassend dat Marie uiteindelijk haar richting in de kunstgeschiedenis vondt. Tijdens haar studie op de kunstacademie, reisde Marie naar verschillende plekken in Nederland, Oostenrijk en Duitsland om speciale vondsten op te kopen. Deze bewaarden ze in een veilige en speciaal ingerichte loods vlakbij haar woonhuis.
Door stad en land af te reizen in de weekenden, leerde Marie steeds meer over de wereld van emaille en de daarbij horende verzamelaars.

Marie vindt het ook belangrijk dat de kijk op emaille veranderd. Emaille wordt momenteel alleen nog maar herinnert als het “product” uit de Tweede Wereldoorlog, wat uiteraard niet zo is. Er zit een grote geschiedenis achter het toepassen van het glazuur, wat nog te weinig mensen nu weten. Door meer studies en ontwikkeling in de geschiedenis van Emaille, probeerde Marie haar passie toch meer te kunnen delen met de rest van de wereld.

Tijdens het ophalen van een emaille schilderij in Den Haag in 1988 leerde Marie Tom kennen. Tom, grote vlakglas verzamelaar en gepassioneerde kunst liefhebber was in het bezit van een zeldzame emaille schilderij van Schibensky Ruckenbrock. Na de overdracht van deze vondst is het contact tussen Tom en Marie altijd gebleven. Door hun raakvlakken in de kunstwereld waren ze in staat om een kunstzinnige passie samen op te bouwen.

Niet alleen de loods raakte steeds voller met alle kostbare pareltjes, ook de vlakglas collectie werd met de maand steeds groter. In 1990 besloot het duo samen met de Gemeente Utrecht in gesprek te gaan over het leegstaande authentieke pand in Ravenstein. Geluk bij een ongeluk werd het investeringsplan voor een toekomstige renovatie gecancelled, waardoor het pand opnieuw leeg kwam te staan. In overleg met de gemeente besloten Marie en Tom om het pand over te nemen en onder te dopen als een vernieuwend Museum. Het museum zou naast de presentatie van de collecties ook bedoeld worden als een ontmoetingsplek voor alle gepassioneerde kunstenaars en verzamelaars. Dit is het op de dag van vandaag nog steeds altijd gebleven en jaarlijkse telt het museum duizenden bezoekers.

Vanaf december 2016 heeft zoon Theo van Dijck meer verantwoordelijkheden gekregen in het museum. Zo beheert hij het management en organisatie, waaronder het verzorgen van diverse boekingen van speciale exposanten. Zijn interesses liggen meer in moderne kunst en fashion, waardoor de collecties steeds variërende worden.
Door de komst van Theo is er weer een frisse wind in het museum geblazen, wat vandaag de dag voor een modernere en vernieuwend publiek zorgt. De plannen zijn dat Theo het Museum volledig zal overnemen in 2020, waardoor zowel Marie als Tom beide een stap terug kunnen gaan doen.

Museum Ravenstein staat altijd open voor vernieuwing en samenwerkingen. Zo zijn wij altijd op zoek naar nieuwe collecties om te kunnen presenteren. Elke maand bieden wij verschillende events aan die u terug kunt vinden op deze website. Ook zullen wij onze liefde voor emaille en vlakglas altijd blijven uitbreiden, waardoor de expositie steeds groter wordt.
Laat u daarom elke keer weer opnieuw verrassen door het aanbod en geniet van een grote historie, verzameld onder 1 dak.
Ook geïnteresseerd in het glazuren van emaille op metaal? Schrijf u dan in voor onze workshop en leer de fijne kneepjes van het vak!